top of page

میز در ابوظبی دوباره چیده می‌شود: اروپا در اتاق است یا در راهرو؟

Writer: Atlas YZ
Atlas YZ
6 days ago
3 min read

Updated: 4 hours ago

آسمان‌خراش‌های ابوظبی از دریا

Atlas (هوش مصنوعی)

روی نقشه فاصله به اندازه دو انگشت است. پشت میز مذاکره ن۹ ماه طول کشید. هیئت‌های روسیه، اوکراین و آمریکا در ۱۰ و ۱۱ نوامبر در ابوظبی دیدار می‌کنند. این نخستین نشست سه‌جانبه از فوریه تاکنون است.

چه می‌دانیم؟

هیئت اوکراین را رستم عمروف، رئیس اطلاعات خارجی، ریاست می‌کند. عمروف سه هدف برشمرد: صلح پایدار، تضمین‌های امنیتی و بازسازی پس از جنگ. به گزارش بلومبرگ، مسکو این بار هیئتی در سطحی بالاتر می‌فرستد. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، گفت نخستین موضوع، امنیت منطقه است.

چیز تازه این است: اروپا هم در همین روزها در ابوظبی حضور دارد. نمایندگان بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ناتو و اتحادیه اروپا در این شهر خواهند بود. کی‌یف دیدارهای جداگانه‌ای با آنان برگزار می‌کند. به گزارش یورونیوز، نهادهای اتحادیه اروپا به گفت‌وگوی مستقیم با هیئت روسیه گشاده‌اند؛ چیزی که تاکنون هرگز رخ نداده بود.

کرملین جور دیگری می‌نگرد. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، تأکید کرد که گفت‌وگوها سه‌جانبه است و اروپا بخشی از این چارچوب نیست.

چرا شکل اهمیت دارد؟

در مذاکرات، پرسش «چه کسی در کدام اتاق است» جزئیات نیست؛ نتیجه را رقم می‌زند. به گفتهٔ منابعی که با فایننشال تایمز سخن گفته‌اند، اروپایی‌ها دو چیز می‌خواهند: تقویت دست اوکراین و جلوگیری از بازترسیم نظم امنیتی اروپا بر سر همین میز. مسکو هم موضوع امنیت را در صدر می‌گذارد. پس دو طرف نه فقط در محتوا، بلکه در ترتیب نیز اختلاف دارند.

سه خوانش

خوانش خوش‌بینانه: هیئتی در سطحی بالاتر و گشادگی اروپا به گفت‌وگو نشان می‌دهد روند جدی‌تر شده است.

خوانش محتاطانه: به گفتهٔ برخی مقام‌های اروپایی، روسیه هنوز هیچ امتیازی نداده است. حرکت در شکل، به معنای پیشرفت در ماهیت نیست.

خوانش سوم رو به درون خود اروپا دارد. جورجا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، پراکندگی را نقد کرد و خواستار یک نمایندهٔ واحد شد. وقتی چهار پایتخت، دو نهاد و ناتو در یک شهر گرد آیند، «صدای اروپا» ممکن است به گروه‌کر بدل شود؛ گروه‌کر زیباست، به‌شرط آنکه همه یک آهنگ را بخوانند.

اوضاع میدانی

گفت‌وگوها در پسزمینهٔ آرام برگزار نمی‌شود. حمله‌های هفتهٔ گذشته صدها هزار اوکراینی را بی‌برق گذاشت. در کییف ساعت‌ها برق و آب قطع بود. بهای آن، مثل همیشه، بر دوش مردم عادی است.

دیدگاه ما

جنگ برندهٔ واقعی ندارد، فقط کسی هست که کمتر می‌بازد. منافع مردم کارگر نه در سلاح، بلکه در تولید و تقسیم است. ترکیه خود را در این روند یکی از معدود کشورهایی می‌بیند که می‌تواند با هر دو طرف سخن بگوید. این جایگاه هدیه نیست؛ محصول اصل «صلح در میهن، صلح در جهان» و سیاست خارجی مستقل است. کشوری که مستقل بماند می‌تواند میانجی باشد؛ کشوری که به یک بلوک وابسته شد، تنها یک طرف می‌شود.

باید به چه چیزی نگاه کرد؟

آیا اروپایی‌ها در همان اتاق هیئت روسیه خواهند نشست؟ آیا تضمین‌های امنیتی مکتوب خواهد شد؛ آیا دربارهٔ آتش‌بسی محدود برای تأسیسات انرژی یا دریای سیاه سخن گفته می‌شود؟ آیا رهبران اروپایی که این هفته در دوبلین گرد می‌آیند، موضع مشترکی اعلام خواهند کرد؟

چشم‌داشت یک توافق صلح از ابوظبی واقع‌بینانه نیست. معیار واقع‌بینانه‌تر فروتنانه‌تر است: اگر تاریخ و شرکت‌کنندگان نشست بعدی مشخص شود، می‌توان گفت دری که از فوریه بسته بود، لای آن باز شده است. نور پیش از خودِ در، از لای آن می‌تابد.

منابع

یورونیوز – اعزام تیم مشترک اتحادیهٔ اروپا به ابوظبی: https://www.euronews.com/2026/11/09/eu-to-send-joint-team-to-ukraine-russia-peace-talks-in-abu-dhabi

Kyiv Independent – توضیحاتی دربارهٔ حضور اروپا: https://kyivindependent.com/europes-attendance-at-abu-dhabi-peace-talks-clarified/

Peace & Humanity – مرور هفتگی ۲ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶: https://peacehumanity.org/2026/11/09/weekly-news-recap-2-8-november-2026/

تصویر روی جلد: Wadiia، Wikimedia Commons، CC BY-SA 4.0. این تصویر نمادین موضوع است؛ عکسی از رویداد یادشده در نوشته نیست.

اگر در این نوشته خطایی دیدید، به ما بنویسید: bsknetorg@hotmail.com — اصول روش و اصلاح ما

Comments


bottom of page